Blijven kiezen voor werk na werkervaring is na de hervorming van de werkloosheid niet evident.
Er bestaan verschillende werkloosheidsvallen zoals de hoogte van het verdiende loon (vooral aan de onderkant van de arbeidsmarkt), het verlies aan voordelen als men werkt, of de kosten die men bij werken maakt (woon-werk verkeer, kinderopvang), en er is de duur van uitkeringen.
Het bieden van een loopbaanperspectief, opwaartse mobiliteit is een belangrijk element. Immers, als dat ontbreekt gaan mensen eerder kiezen voor de zekerheid van de uitkering dan voor een onzekere of tijdelijke job.
We lazen aandachtig deze info op de website van de RVA. Dit is zeer zorgwekkend. Vooral omdat de RVA zich zelden vergist. Omdat dit ook enorm veel impact op onze doelgroep in sociale economie kan hebben.
We vergeten even de overgangsperiode. Stel: iemand werkt twee jaar (bijvoorbeeld in een een Soceco-contract bij een sociale onderneming), van 1/1/25 tem 31/12/26. Er worden 312 dagen opgebouwd op 36 maanden = rechten. Men is werkloos, en dan krijgt de persoon een tijdelijk contract van één maand tussen 1/3/27 en 31/3/27.
Volgens de tekst luidt het : er is geen recht op werkloosheid want men heeft wel degelijk gewerkt gedurende 1 maand, maar de gewerkte dagen voor 1/1/27 “ werden al een keertje mee in rekening genomen”!?
De lezing :
- Iemand werkt bijv. 2 jaar in ECOSOC bij één von onze organisaties. Recht op uitkeringen volgt nadien. Want het aantal dagen wordt gelijkgesteld.
- Is een tijd werkloos, want heeft genoeg dagen gewerkt in de referteperiode.
- Begint dan te werken in een “precair” contract : interim, korte bepaalde duur, … Nu ja, of een contract van onbepaalde duur dat de werkgever na x aantal weken of maanden stopzet.
- Zoals we lezen worden de reeds “gebruikte” dagen voor berekening van de referteperiode NIET meer als geldig voor de nieuwe berekening van de rechten op werkloosheid gezien na het precaire contract (!!!) omdat ze maar “één keer meegerekend” mogen worden.
- Als de lezing correct is, is dit een gigantische werkloosheidsval ! Want dan doet iemand in veel gevallen er beter aan om te blijven stempelen eerder dan een contract van korte duur (interim, …) te aanvaarden, omdat in het tweede geval aan het einde van het korte contract al die dagen van voordien niet meer geldig zijn in de berekening recht op werkloosheid.
Werken en leren aanmoedigen, niet ontmoedigen?
Dit staat haaks op een aanpak en realiteit waarin bedrijven graag flexibel werknemers willen inzetten. Niemand gaat nog een uitzendcontract willen of durven afsluiten?!
In Brussel bestaat een grote informele economie. Er is de toenemende complexiteit van de administratie bij nieuwe uitkeringsaanvragen. Het risico bestaat dat de uitkering na ontslag uit een laagverdienende tijdelijke job nog lager ligt dan de aanvankelijke uitkering. Blijven leren en werken moet aantrekkelijk zijn, en reëel perspectief bieden op verbetering van de levenssituatie…