Ontmoet Victor Cancho Grande, facility manager bij LD³.

Na een Artikel 60 contract van 2 jaar en 2 tijdelijke contracten van 6 maanden tekende Victor Cancho Grande een vast contract van onbepaalde duur bij LD³. De 57-jarige is daar al 3, 5 jaar in dienst als facility manager. Victor is geboren en getogen in België, maar bezit de Spaanse nationaliteit. Hij behaalde enkel een diploma lager onderwijs, heeft een basiskennis Nederlands en werkte onder meer 15 jaar in loondienst als bediende. Hij was koerier, bezorgde reisbiljetten bij klanten voor een reisagentschap en werkte daarna vanaf 1997, 17 jaar lang als zelfstandige. Victor had in die periode een eigen zaak, groeide door tot manager, onafhankelijk tussenpersoon voor ambassades en reisagentschappen en verzorgde zelf de visaformaliteiten voor klanten. Toen tijdens een crisis de Amerikanen zijn zaak dreigden over te nemen, verkocht hij al zijn aandelen en leefde van zijn spaargeld. Het was een moeilijke periode vol ontgoocheling en armoede. Als zelfstandige moest hij tot zijn schade en schande ontdekken dat hij na 32 jaar werken geen recht had op uitkeringen.

Victor zag zich gedwongen zijn appartement te verkopen en trok in bij zijn zuster. Als vrijwilliger werkte hij in een restaurant in Kraainem, GC Lijsterbes en zorgde voor de zaal. Uiteindelijk kreeg hij hulp van het OCMW van Kraainem, via een toevallige ontmoeting met een bezoeker van het restaurant die op het OCMW werkte. Zo kwam hij bij LD³ – het Anker terecht. Hij begon er als chauffeur, deed inkopen voor de senioren. ‘De juiste man op de juiste plaats’, zag de renovatie van het gebouw, zag het potentieel en Victor wou per sé blijven. Dat ging niet vanzelf. De directeur zag het belang van een medewerker die de ontsluiting van de infrastructuur zou verzorgen. De jobcoach zag In Victor een goed profiel, maar er dienden een aantal competenties verder aangescherpt worden. Er is ook een zeker omzetcijfer te halen. Victor heeft commerciële feeling en staat nu enkel in voor het gebruik van de zalen door derden in de drie gebouwen van LD³ op drie verschillende locaties (Forum, Het Anker, Miro). De job werd een stuk ‘gecraft’ op zijn maat. Hij waardeert de menselijke omgeving, men is in de werking attenter voor anderen. Dat is een scherp contrast met de harde privésector. Hij heeft een goed contact met de senioren, voelt zich vooral gelukkiger dan vroeger en maakt zich opnieuw nuttig. Men vraagt van hem een grote flexibiliteit, want hij werkt geregeld zaterdag of zondag, ‘s avonds, sluit de gebouwen af en/of opent ze. Hij had een reden nodig om uit bed te komen. Motivatie is belangrijk, een vaste dagindeling, een werkritme aanhouden… Door corona is het momenteel kalm op het vlak van de gebruik van zalen voor grote feesten, maar het gebruik van de vergaderruimten loopt goed.

Er is grote nood aan duurzame tewerkstelling, ook bijvoorbeeld door interne doorstroom binnen de sociale economie, zeker voor laaggeschoolde oudere werknemers in Brussel die vrijwel kansloos zijn op de reguliere arbeidsmarkt. Inschakelingsondernemingen moeten die arbeidsplaatsen zelf kunnen financieren want subsidies en een statuut voor de ondersteuning van langdurige tewerkstelling ontbreekt jammer genoeg. De focus ligt binnen het mandaat inschakeling op doorstroom na een inschakelingstraject. Oudere medewerkers brengen hun ervaring mee naar de werkvloer. Dat is een mooie win-win. Victor heeft intussen geen gezinslast meer, zijn enig kind is een dertiger. Het loon is voor hem niet het allerbelangrijkste. Dat zijn leven terug op de rails zit primeert.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *