Doorstroom. Zeggai Benzerfa ging van Buurtsport naar SERIS en werkt als veiligheidsagent

Posted on Updated on

Zeggai is van Algerijnse origine en 30 jaar oud. Hij behaalde enkel een diploma lager onderwijs. Zijn ouders waren in een scheiding verwikkeld en hij hielp zijn moeder in een moeilijke periode. Daardoor maakte hij zijn studie, het zesde leerjaar secundair onderwijs, niet af. Hij werkte bij Buurtsport als sportanimator en daarvoor als arbeider in een pharmaceutisch labo met een contract van onbepaalde duur maar hij bleek allergisch voor bepaalde chemische producten en moest hier mee stoppen. Ondertussen werd hij veiligheidsagent bij SERIS. Read the rest of this entry »

Doorstroom. Ahmed Boukhari werd na veel omzwervingen werknemer in vast dienstverband bij L’Amourette, in de horeca.

Posted on Updated on

ahmedAhmed is 39 jaar en werd geboren in Marokko. Hij kende een moeilijke jeugd en leefde in Brussel een lange tijd op straat. Dankzij een werktraject bij EAT, ontwikkelde hij zijn talenten en kreeg hij zijn leven terug op het juiste spoor. Het is bijzonder druk rond de middag in L’Amourette, een zestal mensen, waaronder Ahmed, staat achter de ruime toog en de ene klant na de andere wordt vlot bediend. Hij werd op zeer jonge leeftijd geadopteerd door een Frans gezin en verhuisde naar Frankrijk. Maar enkele jaren later werd hij als opgroeiend kind terug door zijn pleegouders gedropt in Marokko. Hierdoor werd zijn schoolparcours abrupt onderbroken en liep één en ander flink mis. Hij heeft enkel een diploma lager secundair onderwijs. Hij hield aan deze jeugdervaring een ernstig psychologisch trauma over, kwam later alleen naar Brussel en kende er zeer moeilijke en vooral eenzame jaren. Na een lange periode van hospitalisatie was werken bij EAT vzw voor hem ‘als een echte therapie’. Dankzij het werkervaringsproject raakte zijn leven langzaam maar zeker terug op de rails. Hij volgde toen een opleiding als hulpkok en werkt nu al vijf jaar in snack-bar L’Amourette, éen van de betere snack-bars aan het Noordstation.

Read the rest of this entry »

Analyse van de determinanten van de stedelijke werkloosheid en de evenwichtspolitiek i.v.m het aanbod en de vraag naar werk in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

Posted on Updated on

Deze studie uit 2013 van Marion Englert blijft zeer actueel, meer bepaald het derde deel waar men de budgettaire kost van de regionalisering bekijkt. Hierin zit een analyse vervat van de politiek van 1. Activatie van het zoekgedrag van werklozen, 2. De verlichting van de kosten op arbeid, vermindering van de patronale bijdragen van doelgroepen 3. De directe creatie van jobs, 4. De dienstencheques. Als Brussel via de vermindering van de patronale bijdragen sterker investeert om meer mensen aan het werk krijgen, verhoogt het zijn uitgaven, maar belangrijke terugverdieneffecten blijven federaal. Deze studie biedt helder inzicht in de beperkte armslag van de Brusselse beleidsmakers en legt een aantal perverse effecten van de staatshervorming bloot. De integrale versie (400 pagina’s) van de studie vind je hier.

Doorstroom. Najat Kenzy en Saadia Benale gaan van Aksent naar l’Aide aux Familles.

Posted on Updated on

Ndsc01331ajat, van Algerijnse origine, 37 jaar, verblijft al 14 jaar en Saadia,  van Marokkaanse origine, 42 jaar, al 19 jaar in België. Najat werkte 3 jaar als Artikel 60’er bij Aksent. Het was haar eerste echte job op 31-jarige leeftijd. Daarvoor werkte ze in het zwart. Nu werken ze beiden in de thuishulp. Najat kreeg er een voltijds contract van onbepaalde duur. Saadia heeft er één halftijds contract van bepaalde en een tweede van onbepaalde duur. Zij helpen in het huishouden van oudere en jongere mensen die ziek zijn en in een précaire situatie verkeren. De jongeren zitten vaak in ‘begeleid wonen’. Velen onder hen kampen met depressie. Er zijn ook gezinnen bij waar er problemen met de kinderen zijn.

 

Read the rest of this entry »

Doorstroom. Mustafa Saaif stroomt door van polyvalent medewerker bij Manus Brussel naar meubelmaker atelier bij NNOF/Your Mover Logistics.

Posted on Updated on

2016-09-07-16-53-00

NNOF en Manus werken samen rond duurzame tewerkstelling via een systeem van collectieve doorstroom. Manus levert goede werkkrachten met de nodige vaktechnische en sociale competenties. Tijdens het traject wordt de werknemer begeleid door Manus. Na een positieve eindevaluatie engageert NNOF zich om de werknemer te recruteren. Manus realiseert doorstroom en NNOF bespaart op wervingskosten: een win-win situatie.  We ontmoeten Anne Lenaerts, BU-manager bij NNOF en Kimberly Davits, Project Coördinator Manual services bij Manus voor een gesprek over de manier waarop het NNOF jaarlijks via Manus enkele doelgroepmedewerkers uit de sociale economie aanwerft. NNOF transformeert bestaand kantoormeubilair tot nieuwe kantooruitrusting. Bestaand meubilair dient daarbij als ruw materiaal, men werkt duurzaam en het bedrijf situeert zichzelf binnen de circulaire economie. Het motto luidt: ‘RE-PAIR , RE-USE, RE-MANUFACTURE’. Anne Lenaerts verduidelijkt dat NNOF  oorspronkelijk alles zelf wilde ontwikkelen. Eén  jaar geleden besloot men te clusteren.  Ontwikkelen en monteren blijft een zaak van NNOF, maar het operationele installeren, productie en de eindmontage werden ondergebracht bij het zusterbedrijf Your Mover Logistics.

In het atelier ontmoeten we de 45-jarige Mustafa SAAIF. Hij komt uit Marokko waar hij een diploma houtbewerking behaalde en verblijft in België sinds 2011.  In 2014 startte hij als doelgroepmedewerker met een Artikel 60 contract bij Manus. Zijn functie was daar ‘polyvalent medewerker’ en hij volgde het traject schoonmaak en renovatie. In maart 2015 startte hij  bij Your Mover Logistics onder een zogenaamd ‘manuscontract’.

Read the rest of this entry »

Wat kunnen werkgevers en sectoren binnen de reguliere economie doen om de integratie van doelgroepwerknemers in de reguliere arbeidsmarkt te verbeteren?

Posted on

Dit is de onderzoeksvraag van de studie ‘Naar duurzame tewerkstelling van doelgroepwerknemers uit de sociale economie in de reguliere economie. Lessen uit 10 unieke organisatiecases, met bijzondere aandacht voor de bouw- en zorgsector’ van Miet Lamberts en Laura Jacobs, HIVA, 2014. De auteurs identificeren een aantal kritische succesfactoren die voor de jobcoaches en iedereen die contact heeft met reguliere werkgevers in Brussel goed om weten zijn.  Met een aantal nuttige aanbevelingen om in praktijk te brengen. Lees meer.

Read the rest of this entry »

FeBIO wil duurzaam werk voor iedereen in Brussel

Posted on

In tijden van crisis kijkt men naar de sociale economie omdat ze echte alternatieven biedt en crisisbestendig blijkt. In Brussel swingt de armoede de pan uit en marginaliseert men een deel van de bevolking. Hoe valt dit tij te keren?

Analyse van de groeiende ongelijkheid

‘De Stilstand in het verhaal van sociale ongelijkheid komt samengevat door Bea Cantillon [1] (1) door een scheve verdeling van jobs over huishoudens; (2) een trage groei van de lonen aan de onderkant; en (3) de erosie van de sociale bescherming voor werklozen en leefloontrekkers.

Dit houdt verband met grote en diepgaande structurele veranderingen: de opkomst van de nieuwe economie en de technologische vooruitgang,  toenemende migratiestromen en globalisering, individualisering en de emancipatie van de vrouw. De uitsluitingsmechanismen die hieruit voortvloeien treffen vooral mensen met een lage scholing. Zij vinden moeilijk de weg naar de arbeidsmarkt en hun lonen staan onder druk. (….). Naast sociale investering in onderwijs en activering naar werk moet worden gewerkt aan een betere sociale bescherming, een betere inzet van de sociale overheidsuitgaven, een bredere financieringsbasis en een grotere rol voor het brede middenveld en sociale innovatie’.

FeBIO onderschrijft deze analyse en ziet een grotere rol weggelegd voor de inschakelingseconomie als een hefboom voor meervoudige maatschappelijke winst via jobs, diensten en producten.

Read the rest of this entry »

ESF-Oproep Armoede 360 bezorgt Atelier Groot Eiland kopbrekens

Posted on

Past het voor Brussel -o zo strakke- keurslijfje van deze oproep? AGE zoekt het uit. De afdeling ESF van het Vlaams Departement Werk en Sociale Economie van de Vlaamse overheid lanceerde deze oproep in maart. Doelstelling is geïntegreerde trajecten naar werk of opleiding met mogelijkheden voor een multidisciplinaire aanpak. Brusselse organisaties met expertise mogen meedoen, maar  kunnen enkel begeleiden naar opleiding (de gemeenschapsmaterie). Als iemand werk vindt in Brussel zal dit nu wel mogen meetellen als een positief resultaat maar men was niet bereid het project aan te passen….Armoede in Molenbeek en Brussel bestrijden met Europees geld, het klinkt als muziek in de oren. AGE sleutelt aan een project en wil op 13 mei indienen. Hun aflopende WAW-project is een beproefd recept voor een geïntegreerde aanpak naar werk voor werkzoekenden in armoede; een samenwerking tussen welzijnsbegeleiders, tewerkstellingsbegeleiders, een opgeleide ervaringsdeskundige, basiseducatie en werkzoekenden in armoede.

Read the rest of this entry »

Betalende Artikel 60 in de inschakelingseconomie

Posted on Updated on

Brussel zit met een gigantische inactieve arbeidsreserve die niet aansluit op de vraag van de arbeidsmarkt. De OCMW’s kreunen onder de toevloed van mensen die om welke reden dan ook niet voldoen aan de eisen om uitkeringsgerechtigd te zijn. Om deze mensen te activeren werd het concept van de Artikel 60-er ontwikkeld. Dankzij een werkuitkering kunnen deze mensen aan de slag in bedrijven en vzw’s, die hierdoor hun activiteiten kunnen ontwikkelen en tegelijk de ‘moeilijke profielen’ aan de slag krijgen. Het Artikel 60 statuut komt dus neer op het aanreiken van hefbomen om ervaring op te doen en om op termijn een eigen, duurzame en veilige plaats op de arbeidsmarkt te bemachtigen. FeBIO vraagt dat de overheid meer en beter investeert in dit systeem in plaats van erop te beknibbelen.

De begunstigden van een leefloon of sociale bijstand kunnen gebruikmaken van tewerkstellingsmaatregelen die bekend zijn onder de naam « Artikel 60 », in de vorm van een arbeidsovereenkomst tussen de begunstigde en het OCMW, dat werkgever is. Meer dan 400 mensen kregen zo’n contract in 2016 in de Nederlandstalige inschakelingseconomie en kregen een mogelijkheid om een werkervaringstraject (combinatie van werk en opleiding op de werkvloer) te volgen.

De evolutie naar meer betalende Artikel 60’ers is een feit hoewel nog niet iedereen er mee te maken heeft. FeBIO vroeg zich af hoe de leden, actief  in verschillende organisaties in sectoren met uiteenlopende activiteiten, type klanten en business modellen hier tegenover staan.

Uit een rondvraag bij de leden van FeBIO blijkt dat de houding verschilt naargelang

  • De specifieke economische activiteit van de organisatie een gunstige rentabiliteit vertoont
  • De prijzen die men hanteert gelijk zijn aan reguliere marktprijzen
  • De omkaderingsratio ( 1 op 4 tegen 1 op 10 is een groot verschil) en de kostprijs van het specifiek opleidingsverhaal.
  • Er een steeds groter wordend financiële kloof is tussen uitgaven voor de sociale dienstverlening en de inkomsten, die gedekt zou moeten worden door een OCMW of derde partij die het verschil bijpast
  • Men andere inkomsten heeft die de meeruitgaven kunnen compenseren
  • Er een verschil is tussen de noodzakelijke productiviteit voor de functies en de reële productiviteit van de Artikel 60’ers in opleiding, de globale afweging van totaal stijgende kosten tegenover stijgende inkomsten door meer activiteit, inzet met betalende artikel 60’ers
  • De mate waarin minder-productiviteit’ van werknemers wordt gecompenseerd door subsidies

Vooral voor dienstverlening met een sociaal aspect (sociaal restaurant met een cliënteel van armen, sociaal vervoer, hulp aan bejaarden, sociaal klussen,…) is betalen een probleem. Bij socio-culturele en/of welzijnsorganisaties wordt doorgaans geen winst gemaakt en worden overschotten gebruikt om meer te geven aan of meer te doen voor (en met) de klanten/clïenten. Een nadeel en een voordeel, er wordt van uitgegaan dat tekorten eventueel worden bijgelegd door de overheid (OCMW of derde partij). In de huidige conjunctuur is dit in Brussel echter vaak niet het geval. Deze organisaties moeten de integrale werkelijke kosten van de sociale dienstverlening kunnen recupereren.  Bij meer stijgende kosten dreigt hun verhaal van sociale dienstverlening stil te vallen.

Wij doen aan sociale dienstverlening, met een dienstverlening aan financieel kwetsbare personen. De personen in dienst krijgen vorming, opleiding en omkadering. Er is geen ruimte om extra personeelskosten te dragen. Aksent

De ene ‘Artikel 60’er’ is de andere niet…

Objectieve gegevens zoals genoten opleidingsduur, duur van de werkloosheid, aangevuld met individuele profielkenmerken kunnen toelaten om zwakke, gemiddelde en sterke profielen te identificeren. Ook dit gegeven speelt een rol.

Onderprestatie, complexe en moeilijke attitude van sommige Artikel 60 kandidaten. Soms dienen wij haast bovenmenselijke inspanningen te doen om een doelgroepwerker Art.60 een persoonlijke begeleiding te geven. Sommigen vragen zoveel energie van ons omkaderend personeel dat wij een bijkomende begeleidingspremie zouden moeten kunnen claimen. Beeldenstorm.

Enkele vaststellingen en standpunt.

  • Artikel 60’ers zouden in regel gratis moeten blijven voor de sociale inschakelingseconomie, dat blijkt een verzuchting te zijn die naar voor komt uit de rondvraag. Enkel per uitzondering mogen zij betalend zijn en nadat men nagaat of een aantal randvoorwaarden vervuld zijn.
  • FeBIO waarschuwt voor de onbedoelde negatieve neveneffecten van nog meer betalende Artikel 60’ers.Van de bevraagden ziet 72% meer betalende Artikel 60’ers als een bedreiging voor het voortbestaan van de organisatie! Bekijk hier de antwoorden op een reeks uitspraken die werden voorgelegd.
  • FeBIO vroeg cijfers ivm gratis en betalende Artikel 60 in de gemeenten op en vraagt transparante toewijzingscriteria’s. Wanneer is er toewijzing van een Artikel 60’er aan het OCMW, een privé-organisatie, of de sociale inschakelingseconomie?
  • Als de regionalisering wijzigingen meebrengt vraagt FeBIO hierover overleg. Een verdere beperking van de duur van de Artikel 60 contracten is problematisch voor bepaalde opleidingstrajecten die onmogelijk op een korte tijdspanne kunnen georganiseerd worden.
  • De Nederlandstalige projecten in Brussel hebben ook een instroom van Vlaamse Artikel 60’ers ers uit Vilvoorde, Dilbeek…nodig.
  • OCMW’s richten zich meer en meer op projecten in de eigen gemeente, dit bemoeilijkt de ‘matching’ tussen de profielen van medewerkers en de projecten.

Doorstroom. De Iraanse vluchteling Massoud werd conciërge.

Posted on Updated on

Massoud kwam in 2000 als vluchteling uit Iran naar België. Vast werk kende hij niet echt tot hij in 2012 door het OCMW-Etterbeek als Artikel 60’er werd tewerkgesteld bij Buurthuis Chambéry. Na anderhalf jaar daar kreeg hij een job als conciërge aangeboden bij één van de klanten, in een grote residentie met 120 appartementen in een stijlvolle avenue in Etterbeek.

2014-11-20 19.47.282014-11-20 19.46.29

Read the rest of this entry »